' अंतरी '

      PC SHAMAL                           It is normal now as everyone is facing some psychological & emotional pressures ; so on a needy time no one is there to talk with , to share or to listen yourself. Don't you think , it is the time which suggests you to be honest friend of yourself first. There is one popular format of conversation i.e. MONOLOGUE ! Yes we all need monologue sometimes. And believe me it works. Having such conversation will give you relief.                                 Nonetheless we are afraid of feeling lonely , it is must to share your time with yourself . Have a courage to take it as its a chance for you & not your bad time. Because until I didn't get what I'm feeling , i think its useless to express that talks in front of someone.                 ...

PC : SHAMAL (To THE GIRL in me )                            You know what , everyone feels that ; How m I looking ? How people look at me ? Is there anything messy on my face ?  Are there dark circles ? How m I looking with this achnes ? What if my skin is tanned ? From "Mai kaisi lag rahi hoon" to "mi kashi distey" we all tries to judge our own looks , our own beauty and indirectly we hurt our own soul. Isn't it ?                               Why is this so ? On one side we hate people who tries to jugde us and on other side we ourselves judge our own soul everytime. It is okay to be what you are rather it will very beautiful if you can see beauty in your own without any makeover. It is not essential to be a different but it ought to be comfortable . No need to change the meaning of being forward. Sometimes you should try to be in a rol...

                            Sometimes situation turns beyond the fear. Even, we became unable to feel what is happening and what will ! Just travel through the path in front. May be its storm , may be its mirage , may be its dream & may be its a fact. Things often pass through our empty gaze like floody water flows.                             Sometimes we have to face anxiety about our wishes. Is it possible to complete my wish ? Is it okay if I give up ? Is it fine to ran away from everything ? What will happen if I have not explored , what if I have not confessed ? What to do if everything is faded like a flower within 10-12 hours of time ? What should I expect from me , from my life , from the time i have right now ?                             Sometimes you just have...

                                कितीही काही ठरवलं तरी काही क्षण हे निसटून जातातच !! वाहतं पाणी बघता - बघता डोळ्यांसमोरून निघून जातं ; अगदी तसेच !! त्यानंतर गोंधळ चालू होतो...अरे हे राहून गेलं , ते राहून गेलं...!! पण एक वेळ येते की ते राहून गेलेलं आठवण्यातही एक वेगळंच सुख आहे...!                 एक मात्र खरंय ; निसटून गेलेल्या क्षणांची कमी भरून काढण्यासाठी आपण आयुष्यभर कष्ट घेत बसतो पण ; निसटून नाही गेले तर ते क्षण कसले ?!!                 आपल्या रोजच्या जगण्यात खूप काही घडत असतं आजूबाजूला...म्हणजे अगदी सकाळी - सकाळी दुधवाल्या काकांनी दुधाची पिशवी देताना केलेलं स्मितहास्य.... भाजी विकत घेतल्यावर भाजी विकणाऱ्या काकूंचं 'हे घे लेकरा' असं म्हणणं.... बाजूच्या घरातलं एखादं लहानसं मांजर आपल्या घरातील कुंडीत बसून आपल्याकडे निरागसपणे पाहत असो... किंवा मग गर्दीच्या ठिकाणी पायऱ्यांवरून जाताना एखाद्या अनोळखी आजोबांनी आधार म्हणून आपल्या ...

(जे काही आता माझ्याकडून बोललं/लिहिलं जातंय त्याला अपवाद असणाऱ्यांना क्षमस्व !!)                     नुकतीच 'फकिरा' कादंबरी वाचून झाली त्यात सगळं चित्तथरारक... धगधगता प्रवास...! इथे त्याचा संदर्भ देण्याचा मुद्दा असा की , फकिरा आणि सरुबाईचं एकमेकांवर अफाट प्रेम , एकमेकांना प्रचंड ओढ...!! मात्र कुठेही चुंबन , मिलनाचे वर्णन न करता भाऊंनी कसं मांडलं , हे कसब आश्चर्यात्मकच !!!                     बाईच्या शरीराचं वर्णन आणि पुरुषाची त्याकडे पाहताना होणारी घालमेल ज्यात लिहिली/दाखवली असेल तेच हल्लीच्या 'माणसांना'(?) रुचतं , पचतं किंबहूना भावतं...!! इंस्टाग्राम , फेसबुक , टिक-टॉक , etc...etc यांवर वाढलेले स्तन दाखवणारे फोटो , त्यांची हालचाल दाखवणारे व्हिडीओ , GIF पोस्ट्स करणारी कैक खाती 'K' आणि 'M' च्या घरात आपले फॉलोअर्स मिरवतात !! त्यांच्या लोकप्रियतेचं गमक हेच असावं बहुतेक..! आणि हो त्यांच्या अशा पोस्ट्स पाहून गालावर मंद हसू आणि अंगात एक तर्र मारणाऱ्यांची काही कमी नाही ! याउलट लिंगाचे व्...

                       जेव्हा ' बेटा तू मोठा झाल्यावर काय होणार ? ' - मुलाखतकार ' मी लेखक होणार ! ' - असं प्रथम वर्षात शिकणारा दत्ता म्हणतो आणि ' तुला संतोष सर का आवडतात ? ' - मुलाखतकार ' ते माझी पप्पी घेतात म्हणून ! ' - असं अवघ्या चार वर्षाचा किशोर सांगतो... तेव्हा खरंच या तरुणाला सलाम द्यावासा वाटतो !!                        बीड जिल्ह्यातील आष्टी तालुक्यात पाटसरा या छोट्याशा खेडेगावात उसतोड कामगाराच्या पोटी जन्माला आलेलं आगळं पोरगं म्हणजे 'संतोष गर्जे' !! घरात दोन वेळचं खायला मिळायचा प्रश्न असताना... आपल्या बहिणीचं बाळंतपणातील पोर टाकून जीव सोडणं आणि तशा परिस्थितीत भाचीचा सांभाळ करता करता अशा कित्येक मुलांचे कित्तीतरी हाल होत असतील , त्यांचं काय असा विचार करून गेवराई या तालुक्याच्या गावापासून 3 किमी अंतरावर 'सहारा अनाथालय' उभारलेला हा पठ्ठ्या आजच्या तरुणांचा आदर्श ठरतोय...!               ही गोष्ट आहे एका अनाथांच्य...

                    रात्रीचे १२ वाजून २५ मि. ... किन्न काळोख , कशाच्यातरी आधाराने स्वतःला सांभाळून उभं राहावं लागतंय इतका प्रचंड वारा... धो - धो पाऊस... पायांखालून वेगाने जाणारं पावसाचं पाणी... आणि त्या रात्री आम्ही ३५ लोक १३९४ मी उंचीवर होतो... जे पाहायला मिळेल , जे अनुभवायला मिळेल ते सारं काही नवीन आणि अविस्मरणीय होतं... आम्ही आपल्या लाडक्या राजाच्या स्वराज्याची पहिली राजधानी म्हणून आजही डौलाने उभ्या असणाऱ्या राजगडावर होतो...                     बहामनी राजवटीपासून अस्तित्वात असणारा हा किल्ला सुरुवातीला मुरुम्बदेव किल्ला म्हणून ओळखला जायचा... पुण्याच्या नैऋत्येला ४८ किमी , वेळवंडी आणि गुंजवणी नद्यांच्या खोऱ्यात आणि आजूबाजूच्या डोंगररांगांमध्ये तीनही बाजुंना पसरलेला ; अवाढव्य किल्ला म्हणजे राजगड !! त्याकाळात वेढा घालण्यास अतिशय कठीण... सुवेळा माची , संजीवन माची आणि पद्मावती हि त्याची विस्तारलेली तीन मुखं... किल्ल्याच्या मध्यभागी उंच असा बालेकिल्ला... हे सारं काही मनात साठवत 'जय भवानी जय...