' अंतरी '

तो शिबिराचा पहिला दिवस होता , शांत , संयमी शब्दांत त्यांनी जे जे काही मांडलं ते ते सर्व आजही मनात रुतून बसलंय. माणसं येतात आणि जातात पण प्रदीप सर गेलेले नाहीयेत. ते आपल्यातंच आहेत.  दररोज संध्याकाळी 6 वाजता सेवाग्राम आश्रमात होणाऱ्या प्रार्थनेला सर 'बा' कुटीच्या बाहेर बसलेले आजही डोळ्यांसमोर दिसतात. सरांची वाक्यं , तो स्थितप्रज्ञ चेहरा आणि चेहऱ्यावरचं स्मित ; कैक गोष्टी सांगून जायचं.  त्या दिवशी आशाबेन (अध्यक्षा, सेवाग्राम आश्रम प्रतिष्ठान) दिल्लीला जाणार होत्या म्हणून मी आशाबेन यांना काहीतरी लिहून द्या असं म्हणाले होते तेव्हा विचार आला ; प्रदीप सर इथेच आहेत त्यांना निवांत भेटता येईल , छान गप्पा होतील ,आयुष्यभरासाठी काहीतरी घेऊन जाता येईल. पण तो क्षण पुन्हा कधीच येणार नाहीये याची कल्पनाही केली नव्हती. शिबिरातील एखाद्या सत्रात सर अचानक मधेच येऊन शांतपणे कोणाला कळणार ही नाही अशा अंदाजाने येऊन बसत. त्यांच्या अनुभवांवरून आम्हाला बरंच काही सांगून जात.  प्राथनेवेळेचा सरांचा चेहरा... मार्गदर्शन करतानाचे सर... आणि सरांचं आयुष्य सारं काही एक मोठं पुस्तक आहे जे मला आयुष्यभर अभ्यासा...

Dear non-boys : Society is our , Natural scanner , Natural viewer , Natural commentator , &  Natural critic ! Society plays many roles for us , so it deserves respect , isn't it ?

                                                   आज सकाळी एका बागेत गेल्यावर तिथे बालपणीची एक आठवण आठवली. बालपण म्हटलं की कोकण डोळ्यासमोर तरळत राहतं.                                 शाळेची वाट म्हणजे अस्सल पायवाट होती. आजूबाजूला भले मोठे फार पूर्वीचे वृक्ष , एखाद-दुसरा जनावरांचा गोठा , कोकण म्हटलं की एक गोष्ट सुटत नाही ती म्हणजे नारळाचं झाड , काळ्या मिरीच्या उंचच उंच वेली , घरगुती लिंबाची झाडं , कुंपण घालून केलेली भाज्यांची मशागत आणि चारही बाजूने उतार असलेली ती सुंदर कौलारू घरं ; असं सारं काही त्या वाटेत होतं. वाडीचा रस्ता सोडून वेगळ्याच दिशेला शाळेची इमारत होती. सुरुवातीला चिऱ्याच्या 4-5 अपुऱ्या पायऱ्या आणि दगड गोटे , तिथून थोडं पुढं आल्यावर डाव्या बाजूला वळून सऱ्या ताईच्या अंगणातून मातीने मळलेली वाट पुढे जायची , मग उजव्या बाजूला सद्या आबांचा गोठा होता , तिथून पुढे गेल्याव...

                              Yes , you are right away from the world of filters and reels... You are right away from the room of watching lot of web series and movies... You are right away from coffee , red wine and many more.... away from pizza , burger , hot dogs , etc ... You are far far away from cafés , pubs and parties... You are away form those artificial eye lashes , nail art , shoes , goggles & jacket collections , etc.... You are away from lights of photoshoot... Away from nightouts with friends and you're not enjoying all that...                                It doesn't mean you are not aware of it. It doesn't mean you're old fashioned. It doesn't mean you're not happy , it really doesn't mean you're a serious type of person.                         ...

                        Sometimes got stucked. Throat is saffocating all of sudden , water whispering with your cheeks , eyes are swelling , aching your head and heart pulling you out of everything.                         Scrolling your feelings of worriness , fear , getting anxious , luagh chills , there is pain in throat while swallowing & many more ; list is not getting its end. Scroll it , scroll it , scroll it and vanish all thoes from bin of your heart.                         Sometimes stones seems like flowers. Just learn the law of life. Flow like water ; with situations & emotions. Erase everything whenever it comes , just get away whenever you feel like you are stucked and fight whenever time calls you for a war. - ShamalDeepa

Though I dont know anything about what I'll in the time next to me , when hands of clock turns their position more n more clockwise it feels too suffocating . If I have opportunity to hold or unhold anything... That would be hands of clock. Sometimes I wish to hold them and laugh crazily and sometimes want to unhold them to pass the time ASAP. Because of the pain of not having such opportunity everyone suffers this suffocation. Don't know what anything else ; but we all live in the fear of regret. I love swarm , the only reason is ; it didn't fade away suddenly , it took time and step by step fades away. But if everything went like swarm do , there will not be fear of downs and happiness of ups. So with thoes three hands of clock i.e. HOUR , MINUTE , SECOND ; not by holding or unholding them but by giving a hifi to them we can turn every moment into a  MEMORY . ShamalDeepa

      PC SHAMAL                           It is normal now as everyone is facing some psychological & emotional pressures ; so on a needy time no one is there to talk with , to share or to listen yourself. Don't you think , it is the time which suggests you to be honest friend of yourself first. There is one popular format of conversation i.e. MONOLOGUE ! Yes we all need monologue sometimes. And believe me it works. Having such conversation will give you relief.                                 Nonetheless we are afraid of feeling lonely , it is must to share your time with yourself . Have a courage to take it as its a chance for you & not your bad time. Because until I didn't get what I'm feeling , i think its useless to express that talks in front of someone.                 ...