' चल तरुणाई... '

                   
                     
                        तरुणाई , शूsss... आवाज नको करू... चल... चोरी करायला चल... 'चोरी'च करायला चल... हो , हो चोरी 'करायलाच'...  लाठी-मार , दगड-गोटे आणि झेंड्यांचीही... चोरी करायला चल... मंदिरातील गाभाऱ्याचीही...!  चोरी करायला चल मशिदीची , गुरुद्वाराची , चर्चची... 'सगळ्याच देव्हाऱ्यां'ची... चल तरुणाई , चोरून नेवूया आपण वासनेची भावना...आवाज नको करू...इथे ऐकायला 'लाख्खो' बसलेत 'आपापला बस्ता' घेऊन... 'कुऱ्हाडीनं' वार करतील... नाहीतर , नाहीतर तुझ्या नकळत ; तुझ्याच डोक्यातून बंदुकीची गोळी आरपार होईल... जी हल्ली अनेकांना चिकटतेय आणि चिकटवणारे मात्र चिकटवण्यासाठी वापरलेल्या डिंकामुळे डोळ्यांसमोरून गायब होतायंत... चल तरुणाई 'तो डिंक' आणि 'ते चिकटवणारेच' चोरून आणू... जिथे आहेत ; तिथून चोरून आणू...
                 
                          'तरुणाई' चल उशीर होतोय... विश्रांतीची वेळ आता निघून गेलीय... 'विचारांची तार' तुटून निघेपर्यंत आणि वणवण करून 'पायाच्या तळव्यांना फोड येईतोवर' फिरायचंय... भटकायचंय आपल्याला... जोवर आपण लाठी-मार , झेंडे , गाभारा , वासनेची भावना चोरत नाही ; तोवर भटकायचंय...चल सगळे रंग पुसून टाकू... 'नाही' , 'नको' पुसले तर पुन्हा उमटतील... म्हणून चोरुनच आणू... चल तरुणाई... शिक्षण घेताना केलेल्या विभागणीच्या 'रकान्यां'चीच चोरी करू... 'इथून इकडे माझा इलाखा आणि तिथून तिकडे तुझा इलाखा' असं म्हणण्यास भाग पाडणाऱ्या त्या 'सीमारेषेची' चोरी करू... चल तरुणाई...कित्येक ; 'कोरड्या जमिनीवरील झाडांना लटकवलेले' फासच चोरून आणू... 'भुकेने मरणाऱ्यांची भूक' चोरून आणू... 'शिकूनही रोजगार न मिळणाऱ्यांचं शिक्षण'च चोरून आणू... 'अज्ञानी' म्हणून तरी जगेल...!


                       चल तरुणाई... 'तो' आणि 'ती' ठरवून 'भेद माजवणाऱ्या लिंगाची'च चोरी करू...चोरी करू आपण जातीची... चोरी करू आपण धर्म , वर्ण , लिंग , अविचार , वासना , बेरंगी रंग , ना-ना तऱ्हेचे झेंडे... आणि प्रत्येक स्तरावर 'माणसाला विभागणाऱ्या रकान्यां'ची... आणि तरुणाई , ऐक ना... शेवटी ना आपण एक काम करू... 'आभाळाच्या श्वेत रंगात संपूर्ण पृथ्वीला न्हाऊन टाकू'... चल तरुणाई... येशील ना माझ्यासोबत ??? कळव मला तुझ्या 'येण्या' - 'न येण्याचा' निरोप... प्रतीक्षेत आहे....

                                       
 

Popular posts from this blog

Women who shaped my life.

Image
Dear Mommy and Mumma, I owe everything I am today to you. The simple meals my grandmother prepared, like curd rice, instilled in me a preference for uncomplicated food. The diverse dishes my mother cooked taught me to appreciate local and authentic cuisine. From childhood, the consistent haircuts I received allowed me to break free from gender stereotypes. I was never bound by strict rules of fasting or worshipping any specific deity, which has enabled me to approach religious matters with a more open and logical mind. Despite being raised in a conservative environment, the freedom to think, explore, and question was always encouraged by these two remarkable women in my life. My upbringing fostered a simple yet rational outlook, imbued with a feminist perspective, cheers to your guidance. You, the women in my life, have been my foundation ! Emotions persist beyond words; hence, my feelings for you will forever remain incomplete, overflowing with abundance. Happy Women's Day ! Love ...
Read more

' सहजच स्वतःशी केलेला संवाद '

अस्थिरलेलं आभाळ आणि झोंबणारा वारा जेव्हा खुणावत होता की , तुझी वाट थोडीशी चुकतेय तेव्हा खरंच स्वतःला इतकं समजावलं आणि योग्य आहे की नाही हे पाहण्यासाठी खूप उदाहरणेही दिली .... पायऱ्यांवरून जस जसे उतरत होते तस तसे जमीनही सांगत होती की , " तू जमीनदोस्त होणार नाहीस याची काळजी घे , ज्या ज्या वेळी गोंधळशील त्या त्या वेळी सावध राहा आणि सांग स्वतःला की जोवर पायाखाली जमीन आहे तोवर तू स्वतःला मुक्तपणे वागवशील , स्त्री आहेस म्हणून बंधनात न अडकता मोकळा विहार करशील ".... जेव्हा पाहिलं मी ४ मजली इमारतीकडे तेव्हा तीदेखील खुणावत होती मला , " एकटी नको राहू , मिसळून जा या जगतात , ते वाईट असो किंवा नसो पण विरघळून जा तू तुझ्या आसपास....., समुद्रात 'मोती' ही वास्तव्य करतो आणि खारट असणार 'मीठ' ही पण दोघेही गरजेचे असतात , तसच चांगले आणि वाईट दोन्ही प्रवृत्ती देखील गरजेच्या असतात , समाज वाईट आहे म्हणून स्वतःच स्वतःला दूर लोटून तू यशस्वी नाही होणार " पुढे पुढे मला आणि माझ्या केसांच्या बटींना छळणारा आणि त्याचा कोमल स्पर्श करून जाणार 'वारा' भेटला तो तर सांगत होत...
Read more

प्रदीप खेलूरकर (सेक्रेटरी, सेवाग्राम आश्रम प्रतिष्ठान, वर्धा)

Image
तो शिबिराचा पहिला दिवस होता , शांत , संयमी शब्दांत त्यांनी जे जे काही मांडलं ते ते सर्व आजही मनात रुतून बसलंय. माणसं येतात आणि जातात पण प्रदीप सर गेलेले नाहीयेत. ते आपल्यातंच आहेत.  दररोज संध्याकाळी 6 वाजता सेवाग्राम आश्रमात होणाऱ्या प्रार्थनेला सर 'बा' कुटीच्या बाहेर बसलेले आजही डोळ्यांसमोर दिसतात. सरांची वाक्यं , तो स्थितप्रज्ञ चेहरा आणि चेहऱ्यावरचं स्मित ; कैक गोष्टी सांगून जायचं.  त्या दिवशी आशाबेन (अध्यक्षा, सेवाग्राम आश्रम प्रतिष्ठान) दिल्लीला जाणार होत्या म्हणून मी आशाबेन यांना काहीतरी लिहून द्या असं म्हणाले होते तेव्हा विचार आला ; प्रदीप सर इथेच आहेत त्यांना निवांत भेटता येईल , छान गप्पा होतील ,आयुष्यभरासाठी काहीतरी घेऊन जाता येईल. पण तो क्षण पुन्हा कधीच येणार नाहीये याची कल्पनाही केली नव्हती. शिबिरातील एखाद्या सत्रात सर अचानक मधेच येऊन शांतपणे कोणाला कळणार ही नाही अशा अंदाजाने येऊन बसत. त्यांच्या अनुभवांवरून आम्हाला बरंच काही सांगून जात.  प्राथनेवेळेचा सरांचा चेहरा... मार्गदर्शन करतानाचे सर... आणि सरांचं आयुष्य सारं काही एक मोठं पुस्तक आहे जे मला आयुष्यभर अभ्यासा...
Read more